Charakterystyka Zenka

               Głównym bohaterem powieści Ireny Jurgielewiczowej jest szesnastoletni chłopak Zenek Wójcik.W dzieciństwie stracił matkę i musiał wychowywać go jego ojciec, który nie potrafił zapewnić mu ciepła i pomocy w trudnych chwilach.Zenek podejmuje decyzje, aby uciec z domu i poszukać wujka, który może zapewnić mu to czego potrzebuje dziecko.
Po dłuższej podróży Zenek zatrzymuje się na tajemniczej wyspie w Olszynach gdzie spędzają czas inni bohaterowie książki.Gdy Ula,Pestka,Julek i Marian odnajdują go na ich miejscu zabaw, Zenek jest ubrany w podziurawioną kurtkę oraz brudne spodnie.Twarz ma bladą, a oczy podkrążone.Było widać,że dawno nie był w domu i nikt się nim nie zajmował.Jednakże Ula znalazła w nim to Uli spodobało się to, że jest wysoki, szczupły ma ładne włosy i brwi. Julkowi natomiast imponuje jego odwaga, którą zaznaczył, gdy uratował dziecko spadające z górki w pędzącym wozie.
 Główną jego cechą jest powaga jak zarazem ORAZ skrytość.Złe traktowanie przez Ojca stało się powodem utraty zaufania do dorosłych oraz milicji, co upodabnia go do Dunaja. Zenek ma bardzo ciekawy charakter. Jego cech charakteru powtórzenie ujawniły się podczas poszukiwań jego wujka-samodzielność, miłość do dzieci i zwierząt, a przede wszystkim dążenie do celu - umiejętność dążenia do celu.